หาความทรงจำที่หล่นหาย บนถนนสายที่ถูกลืม

วัันนี้ผมได้เดินทางไปติดต่องานกับลูกค้า ที่บางกอก ผมกับคณะออกเดินทางด้วยรถยนต์ ตั้งแต่ตอนเช้ามืด ถึงบางกอก ตอนสายๆ เมื่อเสร็จธุระแล้ว จึงรีบเดินทางกลับ ระหว่างทางได้สนทนากันเรื่องสัพเพเหระมากมาย และหัวข้อสนทนาก็มาหยุดอยู่ที่ "ถนนสายที่ถูกลืม" ถนนสายมิตรภาพเดิม ที่เข้าตัวอำเภอปากช่อง ซึ่งแต่เดิมเป็นเส้นทางหลัก ที่รถจากอิสานตอนบน เข้าบางกอก จะต้องใช้เส้นทางนี้
ต่อมาทางการได้ตัดถนนเส้นใหม่เลี่ยงตัวอำเภอ ทำให้ผู้คนไปใช้เส้นทางสายใหม่กัน ถนนสายนี้จึงค่อยๆถูกลืมเลือนไป
เราตกลงใจที่จะทานอาหาร เที่ยง+เย็น กันที่ร้าน บ้านไม้ชายน้ำ ร้านที่ตกแต่งบรรยากาศภายในร้านด้วย
ของสะสมเก่าๆ ผสมใหม่ๆบ้าง แต่ก็สะท้อนภาพการดำรงชีวิตของ คนไทยสมัยก่อนได้ดี ภาพความทรงจำตอนเป็นเด็ก
ที่หล่นหายไป จึงได้รับการนำทางกลับมาให้เห็นอีกครั้ง ด้วยของสะสมเก่าๆในร้านนี้

ป้ายหน้าทางเข้าร้านครับ


ทางเดินในร้าน ตกแต่งแบบย้อนยุค

ของสะสมที่อยู่ในร้าน

บรรยากาศของร้าน

ที่นั่งร่มรื่นย์ ติดชายน้ำ

ของสะสมเก่าจริงๆ

มุมนี้ผมประทับใจมาก เหมือนบ้านคุณยายเลย

มุมโคมไฟคลาสสิค

ของแต่งบ้านคลาสสิคอีกมุมครับ

รถเข็นขายของย้อนยุค

สินค้าบางส่วนก็ขายนะครับ

แต่นาฬิกาอันนี้ไม่รู้ขายรึเปล่า ชอบมาก

บรรยากาศร้านเก่า ตกแต่งต้วยช่องแสงกระจกสี

ม้ายาว น่านั่งมากครับ

โต๊ะอาหาร ติดน้ำ ตามชื่อร้านครับ

อันนี้ยังไม่เก่าเท่าไหร่

ของเก่าๆ มีเยอะมาก เหมาะสำหรับคนที่ชอบ มาดูเป็นไอเดียแต่งบ้านครับ

ลาก่อน ถนนสายที่ถูกลืม แล้วจะกลับมาใหม่นะ

แผนที่แสดงที่ตั้งร้านครับ